วิดีโอ

(รองศาสตราจารย์ สมพงษ์ อรพินทร์)




 
ชื่อบุคคล : 

 
รองศาสตราจารย์ สมพงษ์ อรพินทร์
ตำแหน่งที่เคยปฏิบัติ : อดีตอาจารย์ สังกัดสำนักวิชาการจัดการ
 
     ความประทับใจผมประทับใจลูกศิษย์ ผมคิดว่าลูกศิษย์ผมนี่เอาถ่าน เขาเสียเงินแต่เขาขยันอย่าง คณิตศาสตร์นี่ไม่ต้อง พูดถึงเลยคณิตศาสตร์ดีมาก พวกนี้ออกไปเรียนปริญญาโทปริญญาเอกนี่ผมว่าไปรอด สบาย ๆ

    ครั้งแรกก็ใช้เวลาในการตัดสินใจนานพอสมควร ทีนี ้เนื่องจากว่าก็อยากมีส่วนร่วมในมหาวิทยาลัยในกำกับ ของรัฐบาลเผอิญก็สนิทกับ ศาสตราจารย์ ดร.วิจิตร ศรีสอ้านไปเจอท่านที่ญี่ปุ่น ท่านก็ชวนให้เข้าไปช่วยทำงาน ก็เลยตัดสินใจลาออกจากราชการ เหลืออีก ๔ ปี ประมาณนั้น เลยออกไปทำงานให้กับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. ๒๕๔๕ หลังจากนั้นผมก็ออกที่นั่นมาก็ไม่ได้ไปทำที่ไหนนะ มีหลายแห่งเช่น CP เขาก็อยาก จะให้กลับไปช่วยผมบอกพอแล้ว ผมอยากจะเน้นทางด้านการศึกษามากกว่า เรื่องเงินทองไม่สำคัญ

            ผมคิดว่าก็เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของทบวงมหาวิทยาลัยที่อยากจะให้มหาวิทยาลัยออกนอกระบบเพราะ สามารถที่จะยืดหยุ่นในแง่ของงบประมาณแผ่นดิน แล้วสามารถที่จะช่วยตัวเองได้ในระดับหนึ่ง ตอนที่ไป มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์คาดว่าจะพยายามเพิ่มสาขา วิชาให้มาก เลือกรายวิชาที่เป็นที่กำลังนิยมอยู่ในขณะนั้น ก็จะมีสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ บัญชี บริหารธุรกิจ การตลาด การท่องเที่ยวต่าง ๆ เพราะฉะนั้นทางด้านการท่อง เที่ยว ผมยังมองว่าทางใต้ของไทยโดยเฉพาะมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์น่าจะเป็นมหาวิทยาลัยมี Potential ในการที่ จะดึงดูดคนเข้าไปเรียนได้มาก แต่เศรษฐศาสตร์ก็ยังคิดว่ามันเป็นสาขาที่ยาก คณิตศาสตร์ทั้งนั้น นักศึกษาไม่ ค่อยชอบ ปัจจุบันก็ เป็นปัญหาเลยทั่วประเทศ ผู้รู้เกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์มีน้อยมากนักศึกษาก็ไม่ค่อยเรียน ผมว่า สำนักวิชาการจัดการอยู่ที่ผู้นำโอกาสมีอยู่แล้ว เพียงแต่ว่าเราจะใช้โอกาสให้เป็นไปตามแนวทางที่มหาวิทยาลัย วลัยวลัยลักษณ์จะไปรึเปล่า เพราะวิทยาการการจัดการกว้างมาก ซึ่งถ้ารวมเอาหลายสาขาขึ้นมาไม่ว่าจะเป็นสาขา เศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ การสื่อสาร บางวิชาก็เข้ามาร่วมกับการจัดการได้ ถ้าประสานกันได้ดีก็อาจจะทำให้การ หารายได้เข้ามหาวิทยาลัยเพิ่มขึ้นได้มาก อย่างการทำพวกการโฆษณาในอนาคตจำเป็นต้องพึ่งมหาวิทยาลัย แน่นอน เศรษฐศาสตร์ก็จำเป็นมาก ผมคิดว่าต้องหาอาจารย์ที่มีคุณภาพที่ดี เป็นอาจารย์จริง ๆ

            ก็คิดว่าอาจารย์ในมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์คงมีความตั้งใจที่จะทำให้มหาวิทยาลัยมีความเจริญ เติบโต ก้าวหน้าและรุ่งเรือง นั่นคือ เกณฑ์สำคัญที่ท่านศาสตราจารย์ ดร.วิจิตร ศรีสอ้าน ท่านก็พูดมาแล้วบ่อยครั้งที่ ท่านพยายามเสียสละเวลาในการที่จะช่วยเสริมสร้าง มหาวิทยาลัยให้เจริญ งบประมาณอะไรที่ผ่านท่านให้การ สนับสนุนมาโดยตลอ นั้นเป็นจุดหนึ่ง อีกจุดหนึ่งก็คือว่าทำอย่างไรมหาวิทยาลัย วลัยลักษณ์ถึงจะพยายามหาทุน ภายนอกมาให้อาจารย์ของเรามีโอกาสได้ไปศึกษาต่อในต่างประเทศ ผมก็ยังอยากให้พวกเราไปสอบทุนรัฐบาล ญี่ปุ่น อันนี้เมื่อรับทุนแล้วไม่ต้องตอบแทนอะไร เพียงแต่ภาษาดี ภาษาไม่จำเป็นจะต้องรู้ภาษาญี่ปุ่น ถ้า มหาวิทยาลัยได้พวกนี้ไปเรียนต่อแล้วกลับ มาช่วยบ้านเมืองของเรามหาวิทยาลัยเรา อันนี้จะยั่งยืน แล้ว มหาวิทยาลัยจำเป็นต้องช่วยก็คือ Information อะไรต่าง ๆ ควรจะต้องถึง ถึงมือ กับผู้รับคือครูบาอาจารย์ของ สำนักวิชาต้องส่งเสริม แล้วผู้บริหารผมว่าควรจะเน้นการศึกษากับการวิจัยทุกสำนักวิชาควรจะต้องทำ